”” ဘဝတခုရဲ႕ က႑သစ္ ”” အပိုင္း ( ၁၈ )

”” ဘဝတခုရဲ႕ က႑သစ္ ”” အပိုင္း ( ၁၈ )



”” ဘဝတခုရဲ႕ က႑သစ္ ”” အပိုင္း ( ၁၈ )

#ထူးျခား​ေရးသည္​

“ေဖေဖ ေရ ဒီမွာ လာၾကည့္ပါအံုး”

ဦးခန္႕ညားဟန္ က ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ သဘက္ တထည္ျဖင့္ ေရခ်ိဳးၿပီးစ သူ႕ကိုယ္လံုးကို သုတ္ရင္း လီးတန္းလန္းျဖင့္ ဝါဝါစိုး အခန္းထဲ သို႕ ဝင္လာေလသည္။ ယခု သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ထိုသို႕ ေနၾကသည္မွာ အသားက်ေနၾကၿပီ။ ဝါဝါစိုး ျပသည့္ ဖံုးထဲမွ ဗီဒီယို ကို ၾကည့္လိုက္ၿပီး ဦးခန္႕ညားဟန္ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားရသည္။ ဗီဒီယို ထဲမ်ာ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ကို ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး က ေဒါ့ကီ ေကာင္းေကာင္းဆြဲေနတာ ျဖစ္ေလသည္။ မေန႕ညက ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေလးဘက္ေထာက္ကုံုးေပးေတာ့ အေနာက္ျပဴထြက္လာသည့္ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို အေနာက္မွ ဖင္ႏွစ္လံုး ကိုင္ျဖဲကာ ကုံးရက္ေနရင္းျဖင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး အႀကံရလိုက္သည္။ ဝါဝါစိုး ဆီ ဖံုးေခၚဖို႕ကလည္း အခ်ိန္မမွီေတာ့၊ ေနာက္ ဒီအိမ္မွာလည္း သူ႕အိမ္မွာလို ဝိုင္ဖိုင္ ေကာင္းေကာင္းရွိမွာ မဟုတ္တာမို႕ ဖံုးကို ကုတင္ေဘး စားပြဲေပၚေထာင္ကာ ဗီဒီယို ရိုက္ထားလိုက္သည္။ ဖံုး ကင္မရာမွ ျမင္ကြင္းေကာင္းေအာင္ ေနရာေရြ႕ကာ လိုးလိုက္သည္။ ထို ဗီဒီယို ဖိုင္ကို ဝါဝါစိုး ဆီ ပို႕ေပးလိုက္သည္။ ဝါဝါစိုး ႏွင့္ အတူရွိေနေသာ သူ႕အေဖ လည္း ေတြ႕မည္ဆိုတာကို သူသိသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ က် ခင္ဗ်ားလိုးထားတာ အခု ခင္ဗ်ား မိန္းမ ကၽြန္ေတာ္လိုးေနေတာ့ ဘယ္လို ေနသလဲ ဟု ေမးခ်င္မိသည္။ ဟဲဟဲ။ ဗီဒီယို ဖိုင္ ေကာ္ပီကို ဆုေဝ ဆီလည္း ပို႕လိုက္သည္။ ဆုေဝ မွာ သူမ အေမ ကို သူမ အကို ေဒါ့ကီ ေကာင္းေကာင္းဆြဲေနတာၾကည့္ၿပီး ပါးစပ္ အေဟာင္းသား၊ သူမ ေယာက္်ား လင္းခန္႕ လည္း ၾကည့္ရင္းက ေယာက္ခမႀကီး ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ကို လိုးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ထလာရသည္။

ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး ႏွင့္ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တို႕ မွာ စေနတနဂၤေႏြ ပိတ္ရက္အတြင္း ဟန္နီးမြန္း ထြက္သည့္ လင္မယား အသစ္ခ်ပ္ကၽြတ္ကဲ့ သို႕ မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္ လိုးေနခဲ့ၾကၿပီး စကားေတြလည္း အေတာ္ေျပာျဖစ္သြားၾကသည္။ ထို႕ေ ၾကာင့္ လည္း ယခု ေတာ့ သားအမိ ႏွစ္ေယာက္ ပြင္လင္း သြားခဲ့ရသည္။ ဝါဝါစိုး တေယာက္ တျခားေယာက္်ား ေတြ ႏွင့္ ျဖစ္သည္ကို သူ႕ကို အျမဲ ဓါတ္ပံု ဗီဒီယို မ်ား ျပေၾကာင္း၊ ေျပာျပေတာ့ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တေယာက္ ဝါဝါစိုး ကို အားက်ကာ ဖီးတက္ရသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဆုေဝ ႏွင့္ သူ ႏွင့္ ျဖစ္တာ ၊ ဆုေဝတို႕ လင္မယား ႏွင့္ ျဖစ္ပ်က္ပံု အေသးစိတ္တို႕ကို ေျပာျပေတာ့ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ မွာ အေတာ္ပင္ဖီးတက္ၿပီး သူသိတာ ေနာက္က် ခဲ့ရသည္ဟု သာ ျငီးတြား ႏိုင္ေတာ့သည္။

“မင္းတို႕ လူငယ္ေတြက ေတာ့ေလ မႏိုင္ပါလားကြယ္”

“ဟြန္း ေမေမ ကေရာ အြန္လိုင္းမွာ က်ဴေနတဲ့ ဘဲႀကီး ကို အိမ္ေခၚ အလိုးခံလို႕ ေဖေဖ ေတာင္ ေရွာင္ေပးရတယ္ဆို၊ ဝါ့ကို ေဖေဖ က ေျပာျပတယ္တဲ့”

“ဟဲ့ အဲဒါက သူက ေဟာ္တယ္ မသြား နဲ႕ သူမ်ား ေတြ႕သြားရင္ မေကာင္းဘူး ဆိုလို႕ပါ သူမသိေအာင္ ေနာက္ကြယ္က ခိုးလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ အင္း မသိေအာင္ တေယာက္နဲ႕ ပဲ ခိုးလုပ္ဘူးတယ္ ခိြခိြ အဲတုန္းက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း စိတ္မလံုလို႕ “

“အြန္းေတြ႕လား ေပၚၿပီ ေျပာျပပါအံုး ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ၊ အင္တာနက္ကပဲလား”

“ခစ္ခစ္ဟုတ္ ဘု၊ အဲတေယာက္က သား ေၾကာင့္ သားကို ပဲ အျပစ္တင္ရမယ္ အဟိ”

“ေဟာဗ်ာ ကဲ ေျပာပါအံုး စိတ္ဝင္စားလာၿပီ”

“အင္း သား က ေမေမ့ကို စၿပီး ေခ်ာင္းေနတာ သိလာေတာ့ ေမေမ ကိုယ္တိုင္က လည္း တမ်ိဳးႀကီး ျဖစ္မိ တယ္ေလ။ အဲဒိအခ်ိန္ က အင္းစက္ ဆိုတာ မေကာင္းဘူး မလုပ္သင့္ဘူး ဆိုၿပီး ေရွာင္ေနရေတာ့ ကာမ စိတ္ ေတြက ပိုၿပီး ျပင္းထန္လာရတယ္။ ဖိႏွိပ္ေလ ပိုၾကြေလ ဆိုသလိုပဲေပါ့၊ အဲဒီမွာ ေမာင္ျဖိဳး ေလးနဲ႕ ျငိ ေတာ့တာေပါ့”

“ဟင္ သား သူငယ္ခ်င္း ငျဖိဳး ၊ ဟာဗ်ာ၊ ဒီေခြးမသား မေအလိုးေလး”

“ခစ္ခစ္ မေအလိုးေတာ့ မေအလိုးပဲ သားရဲ႕ အေမ ကို လိုးသြားတာေလ”

“ေမေမ ဗ်ာ က်ေနာ့္ သူငယ္ခ်င္း အရင္း ကို က်ေနာ္မသိေအာင္ေတာင္ ဘယ္လို မ်ား ျဖစ္သြားရတာလဲ”

“ေျပာျပမယ္ စကားျဖတ္မေျပာနဲ႕ ……..

ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး ေခ်ာင္းၾကည့္ေနမွန္းသိသျဖင့္ ေရခ်ိဳးလွ်င္ ထမိန္ကို ျဖည္ခ်ၿပီး သူမ ႏို႕ႀကီးေတြကို ဆပ္ျပာ ေသျခာ တိုက္ျပျခင္း၊ ညဘက္ ဦးခန္႕ညားဟန္ လိုး ခ်ိန္ ေခ်ာင္းေနေသာ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး သူမ ကိုယ္လံုးကို ေသျခာျမင္ရေစရန္ ပိုေဇရွင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းျပျခင္း တို႕ကို လုပ္ေနရင္း တဏွာစိတ္ေတြက ပိုပို တက္ၾကြ လာေနရေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း သူမ တို႕ အိမ္သို႕ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး ႏွင့္ လိုက္လိုက္လာေသာ ေမာင္ျဖိုး ဟု ေခၚသည့္ ျဖိဳးဝင္း ဆိုေသာ သားသူငယ္ခ်င္း ေကာင္ေလး ကို သတိျပဳ မိေလသည္။ ျဖိဳးဝင္း မွာ အသား ညိုညို ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ ေလး ျဖစ္ၿပီး ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး ႏွင့္ အတြဲဆံုး သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ ျဖစ္ကာ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး တို႕ အိမ္က သူ႕စားအိမ္ ေသာက္အိမ္ ျဖစ္ေနေလသည္။ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး ႏွင့္ လည္း ဂိမ္းေဆာ့ ေနၾကမို႕ တခါတေလ ေသာၾကာည၊ စေနည တို႕ တြင္ ေက်ာ္ေက်ာ္ မိုး တို႕ အိမ္တြင္ လာအိပ္ေလ့ရွိသည္။

ေမာင္ျဖိုးဝင္း မ်က္လံုး မ်ား မွာ လစ္ရင္ လစ္သလို သူမ ဖင္ႀကီး ေတြကို ခိုးခိုး ၾကည့္ေနတာ သိရေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး အေပၚ ထၾကြေနရေသာ တဏွာစိတ္တို႕ကို ျဖိဳးဝင္း ဆီ ေျပာင္းျပစ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိသည္။ ပထမ ကေတာ့ အပရိက ေလာက္သာ၊ အဆံုးစြန္ထိ သြားဖို႕ကို သူမ မရည္ရြယ္ခဲ့။ အိမ္ထဲ မွာ တခါတေလ ႏွစ္ေယာက္ထဲ တေနရာရာ မွာ ဆံုလွ်င္ ျဖိုးဝင္းကို မသိမသာ အထာေပးရင္း ပြတ္သီးပြတ္သတ္ေန ေလရာ ၊ ျဖိုးဝင္း မွာလည္း ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ကို တတ္မက္စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚလာရေလသည္။

တခါ ေတာ့ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး က မရသြန္ေျပးျပိဳင္ပြဲ တခု ဝင္ေလရာ ဦးခန္ညားဟန္က အေနာက္ဘက္မွ စက္ဘီး ျဖင့္ လိုက္ေလသည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ႏွင့္ ျဖိုးဝင္း တို႕က ပန္းဝင္ မည့္ေနရာ ေလာက္မွ ေစာင့္ကာ အားေပးဖို႕ သြားေလသည္။ ထိုေနရာတြင္ သူတို႕က အေရွ႕မွ ေနရာရေအာင္ ေစာသြားၿပီး ေနၾက သည္။ ေနာက္ေတာ့ လူေတြ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာၿပီး အလြန္က်ပ္ေနေလသည္။ ျဖိုးဝင္း မွာ အခြင့္ေကာင္းကို အသံုးခ် ၿပီး ေဒၚအလြမ္းခ်ို ႏွင့္ အသားခ်င္း ထိကပ္ေနကာ အရသာခံေလသည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ကလည္း ျဖိဳးဝင္း ကို သူမ အေနာက္ မွ လူတိုးေနသျဖင့္ ကာေပးေစကာ သူမ တင္ပါးေတြကို ေကာ့ေပးရင္း သူ၏ လီးႀကီးကို ေထာင္မတ္လာေစေလသည္။မာတင္းေနေသာ လီး ေႏြးေႏြး ႀကီး က သူမ ကို ေသြးဆူေစကာ လူၾကားထဲ မွာပင္ သူမ လက္ကေလး ျဖင့္ ပုဆိုးေပၚမွ အုပ္ကိုင္ ကာ ဆုပ္ညွစ္ ေပးလိုက္မိသည္။

ထို ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ ျဖိဳးဝင္း မွာ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ႏွင့္ အခြင့္အေရး ရေအာင္ ႀကိဳးစားေတာ့သည္။ တည သူလာအိပ္သည့္ အခ်ိန္ တြင္ ဦးခန္႕ညားဟန္ ကလည္း ကုမၸဏီ ဒင္နာက ေနျပန္မလာ သူအရမ္းမူးေနလို႕ ကိုဝပ္ကာ တေယာက္အိမ္မွာပဲ အိပ္လိုက္ေတာ့မည္ဟု ဖံုးဆက္သျဖင့္၊ ျဖိုးဝင္းကို အထာေပးလို္က္ေလသည္။

ထိုည ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ႏွင့္ ျဖိုးဝင္း သူမတို႕ အခန္းသို႕ ေရာက္လာေတာ့သည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တေယာက္ ျဖိုးဝင္းကို ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး အမွတ္ျဖင့္ အာသာေျဖလိုက္မိေလသည္။ ျဖိုးဝင္းလို လူပ်ိုေပါက္ ေဟာ္မုန္းထခ်ိန္ အားအင္ အျပည့္ အရြယ္ မို႕ သူမ ထင္ထားသည္ထက္ပင္ ပို ၿပီး ကာမ အရသာကို ႏြမ္းဖတ္ေနေအာင္အဝအအီ ခံစားလိုက္ရေလသည္။

ျဖိုးဝင္း မွာ ယခင္က အန္တီလြမ္း ဟု ေခၚေနရာက မမလြမ္းလို႕ ေျပာင္းေခၚလာသည္။ ေနာက္ပိုင္း အပတ္တိုင္း ညလာအိပ္ၿပီး ဦးခန္႕ညားဟန္ ႏွင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုးတို႕ အိပ္တာႏွင့္ သူတို႕ ႏွစ္ေယက္ မီးဖိုခန္း အနားမွ စတိုခန္းအတြင္း လိုးေနၾကေတာ့ ကိုယ့္အေမ အရြယ္ေပမဲ့ အလြမ္းဟုသာ ေခၚေတာ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း အိမ္အတြင္း ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္လိုးရတာ အားမရဘူးဟု ဆိုတာ အျပင္မွာ ေတြ႕ဖို႕ ခ်ိန္းသည္။ ျဖိုးဝင္းေၾကာင့္ပင္ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေရာဂါတမ်ိဳးတိုးေတာ့သည္။ အဲဒီေရာဂါ ကေတာ့ ပတ္ဘလစ္ပေလ့စ္ ဆိုေသာ လူအမ်ား သြားလာေလ့ရွိေသာ ေနရာေတြမွာ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္လုပ္ရသည့္ ဖီး ကို အရသာ ေတြ႕လာရသည္။

ပထမ အစတုန္းက အိမ္မွာ စသည္။ ေသာၾကာ၊ စေနည အိမ္မွာ လာအိပ္သည့္ အခ်ိန္ တခါတရံ၊ ဦးခန္႕ညားဟန္ က အိပ္ေပ်ာ္သြားေသာ္လည္း ေက်ာ္ေက်ာ္မိုး က မအိပ္ သူငယ္ခ်င္း ေရာက္ေနသည့္ အတြက္ ညလံုးေပါက္နီးပါးထိ ဂိမ္းေဆာ့ခ်င္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း အလိုက္သင့္ေဆာ့ေပးရၿပီး မနက္လင္းခါနီး သန္းေဝျပကာ အိပ္ခ်င္ၿပီကြာဟု ဆိုၿပီး၊ အိပ္လိုက္သည္။ ဒါေတာင္ တခါတရံ ေက်ာ္ေက်ာ္မိုးက ငါမ်က္လံုးေၾကာင္ေနလို႕ မင္းအိပ္ႏွင့္ကြ ဆိုၿပီး ဆက္ကစားေနေတာ့ ျဖိဳးဝင္းမွာ အိပ္ယာေပၚတြင္ မ်က္ေစ့မွိတ္ကာ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရသည္။ သူလည္း တကယ္က မ်က္လံုးေၾကာင္ေနတာ၊ စိတ္ထဲ မေတာ့ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေစာင့္ေနမည္ဆိုတာ သိလို႕ စိတ္ထဲက တႏံု႕ႏံု႕။ ေနာက္ ေက်ာ္ႀကီး အိပ္ယာဝင္သြားေတာ့ သူလည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားရသည္။ တမင္အႀကံအစည္ႏွင့္ ညကတည္းက ေရ အမ်ားႀကီး ေသာက္ၿပီး ေသးမေပါက္ပဲ ဝင္အိပ္တာ ဆိုေတာ့၊ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ေသးအရမ္းေပါက္ခ်င္ တာ ႏွင့္ ႏိုးလာခဲ့ရသည္။ မနက္မိုးလင္းကာနီးမွ အိပ္ယာဝင္ေသာ ေက်ာ္ႀကီးက ေတာ့ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေမာက်ေနၿပီ။ ၿဖိဳးဝင္းေအာက္ ဆင္းလာၿပီး ေနာက္ေဖး ဘက္အျမန္ေျပးကာ ေသးသြားေပါက္လိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ မွ အိမ္ေရွ႕ဘက္ထြက္လာရင္း ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တို႕ အခန္းကို ေခ်ာင္းလိုက္သည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေျပားထားသျဖင့္ စေနတနဂၤေႏြ မနက္ေတြဆိုလွ်င္ ဦးခန္႕ညားဟန္ က မနက္ ဆယ္နာရီေလာက္မွ ထတတ္ေၾကာင္းသိထားသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း ရဲရဲတင္းတင္းပင္ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တို႕ အခန္းထဲ ဝင္လာခဲ့လိုက္သည္။ ဇာျခင္ေထာင္ ပါးပါး ေၾကာင့္ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ကို လွမ္းျမင္ေနရသည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ အိပ္ေနသည့္ဖက္ကို သြားကာ ျခင္ေထာင္ အသာလွပ္ ၿပီး ငံု႕နမ္းလိုက္သည္။

“အို.. ဟဲ့..အု..”

ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ႏိုးသြားၿပီး ျဖိဳးဝင္းကို ျမင္ေတာ့ ရုတ္တရက္ လန္႕သြားၿပီး ေအာ္လိုက္မွာ စုိးသျဖင့္ ပါးစပ္ကို လက္ဖဝါးျဖင့္ အုပ္လိုက္ရသည္။ ၿပီးမွ အသာလြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ ၊

“ဟဲ့ နင့္ ဦး ႏိုးသြားအံုးမယ္ “

ဟု ေျပာရင္း ကမန္းကတန္းထ ကာ ထမိန္ကို ကဘို ကသီ ဝတ္ လွ်က္ အခန္းျပင္သို႕ အျမန္ထြက္ေလသည္။ ျဖိုးဝင္းလည္း အေနာက္မွ ကပ္ကာ လိုက္ပါလာခဲ့သည္။

“အလြမ္းပဲ ေျပာတယ္ေလ ဒီလို ေန႕ မနက္ဆို ဆယ္နာရီေလာက္မွ ထတာဆို”

“အင္းေလ ဒါေပမဲ့ ကုတင္ေပၚ လႈပ္လႈပ္ လႈပ္လႈပ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာလို႕ ရမလား ႏိုးရင္ ႏိုးလာမွာေပါ့၊ ေနာက္ၿပီး ေမွာင္ေနတာလည္း မဟုတ္၊ မိုးလင္းေနတာႀကီးကို၊ “

ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ က ေျပာေျပာဆိုဆို ႏွင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားေလသည္။ ရႈးရႈးေပါက္၊ သြားတိုက္ မ်က္ႏွာသစ္ရင္း က ဒီေကာင္ေလးကို အရႈူးအမဲသား ေကၽြးမိပလားဟု ေတြးလိုက္မိသည္။

သူမ အျပင္ထြက္လာေတာ့ မီးဖိုစားပြဲေပၚတြင္ ေကာ္ဖီမစ္ ကို ေဖ်ာ္ထားၿပီး မီးဖိုေပၚတြင္ ၾကက္ဥ ေက်ာ္ေနေသာ ျဖိဳးဝင္းကို ေတြ႕လိုက္ေလသည္။

“ဟဲ့ အာ့တာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ၊ သူမ်ား ေတြ အိပ္ေကာင္းေနတုန္း ကို ဘယ္သူမွ ထမွာ မဟုတ္ေသးပဲနဲ႕”

“အလြမ္း နဲ႕ ေမာင္ နဲ႕ အတြက္ပဲေလ၊ သူမ်ားေတြ အတြက္မွ မဟုတ္တာ”

“ေအာင္မယ္ သူ႕ကိုယ္သူ ေမာင္တဲ့ ခိြ”

ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ က ေျပာင္စပ္စပ္ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ကုလားထိုင္တြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္ၿပီး ေကာ္ဖီကို အသာ မႈတ္ေသာက္လိုက္သည္။ ျဖိဳးဝင္းက သူေက်ာ္ၿပီးကာစ ၾကက္ဥကို ပုဂံျပားတခ်ပ္ တြင္ထည့္ကာ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေရွ႕ ခ်ေပးလိုက္သည္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ပုဂံတခ်ပ္ျဖင့္ ထည့္ကာ စားလိုက္သည္။ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳက

“ေနစမ္းပါအံုး ဘာစိတ္ကူး ေပါက္ၿပီး အေစာႀကီးထ ၊ လူကိုလည္း လာႏိုးၿပီး မနက္စာ အတင္းေကၽြးေနရတာလဲ”

“ညတုန္းက ေက်ာ္ႀကီး က ဂိမ္းေဆာ့တာ မၿပီး ႏိုင္လို႕ ေလ အာ့ေၾကာင့္ ဆင္းလာလို႕ မရ၊ တာ သူအိပ္တဲ့ အထိ ေစာင့္ေနရေတာ့ မိုးလင္းသြားေရာ”

“အဲေတာ့”

“အဲဒါေၾကာင့္ အလြမ္းကို ေမာင္က ႏိုးၿပီး ဘရိတ္ဖတ္စ္ေကၽြးတာေပါ့၊ အလြမ္းဆာေနမွာ စိုးလို႕ေလ”

“ဟင့္အင္း မဆာပါဘူး ဘူေျပာလဲ ဆာေနမယ္လို႕”

“ေမာင္ က အလုိလို သိေနတာေလ၊ ခုလည္း မနက္ဆာကို အားရွိေအာင္ ပရိုတင္း ေကၽြးအံုးမလို႕”

ျဖိဳးဝင္းက ထိုင္ရာမွ ထၿပီး ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ စားၿပီး ေသာ ပုဂံတို႕ ကို စားပြဲေပၚမွ ေဘးသို႕ ဖယ္ကာ သူမ ေရွ႕ စားပြဲေပၚ ဖင္ခ်ထိုင္လိုက္သည္။ ပုဆိုးကို ျဖည္ခ်လိုက္ေတာ့ သူ႕ လီးႀကီးက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ႏွင့္ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ေရွ႕မ်က္ႏွာတည့္တည့္မွာ ဒစ္ႀကီး ဖူးကားၿပီး ေပၚလာသည္။

“ဟဲ့ အိမ္ထဲက တေယာက္ေယာက္ႏိုးၿပီး ေနာက္ေဖး ဝင္လာရင္ ဒုကၡ ေရာက္ကုန္မယ္”

“ဘယ္သူမွ မႏိုးႏိုင္ပါဘူး ေနာက္ထပ္ သံုးေလးနာရီေလာက္ေတာင္ အခ်ိ္န္ရေသးတာကို၊ ႏိုးလာလည္း ေျခသံၾကားရမယ္၊ ေမာင့္ ေနရာက လည္း ျမင္ရမယ္ေလ”

ျဖိဳးဝင္း ေျပာတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္လည္း တခါတရံ ေသးေပါက္ခ်င္လို႕ ထလာတာမ်ိဳးလည္း ရွိသည္မဟုတ္ပါလား၊ မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္က လီးႀကီးကလည္း အေၾကာျပိဳင္းျပိဳင္း ႏွင့္ ကတၱီပါလို ထိပ္ဖူး နီနီ က လည္း သြားရည္က်စရာ၊ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ ငံု႕ၿပီး သူမ ႏူတ္ခမ္းေလး ျဖင့္ ထိပ္ဖူးကို တခ်က္ ကစ္ေပးလို္က္ရင္း ငံုလိုက္သည္။ ေကာ္ဖီပူပူေသာက္ၿပီးကာစမို႕ ေႏြးေနေသာ အာခံတြင္းေလးက ျဖိဳးဝင္း လိးႀကီးကို ပိုၿပီး ေဖါင္းပြ လာေစေလသည္။ အိမ္က လင္ ႏွင့္ သား တေယာက္ေယာက္မ်ား ဝင္လာခဲ့ရင္ ဆိုေသာ ထိတ္လန္ကစိတ္က ရင္ကို တမ်ိဳးခံုၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားမႈ ႏွင့္ တျမိဳင္နက္ ရမက္ ဆႏၵေတြက ထၾကြလာတာကို အံၾသျခင္း ႏွင့္ အတူ ေဒၚအလြမ္းခ်ိဳ တေယာက္ သူမ ဦးေခါင္းကို ႏွိမ့္ခ်လွ်က္ လီးႀကီးကို စုပ္ေနမိၿပီေကာ။